archeologie
Gracht van Eibergen
Rond 800 leven de mensen in Eibergen en op de marken eromheen vooral van landbouw, stroperij en visvangst. Ze handelen in de turf die ze steken, de eikenbast die ze schillen en het grint dat ze graven. Ze graven dan ook een stadsgracht, waardoor we nu allerlei vondsten kunnen doen.
Er werd rond de ‘Stadt Eiberghe’ een gracht gegraven om belagers op afstand te houden. ‘Stadt’ is wel een grootse benaming voor de bescheiden nederzetting van toen met een burcht - omringd door een slotgracht of stadsgracht -, een Romaanse kapel en een twintigtal woningen op een oppervlakte van enkele vierkante kilometers. Op de maquette in het museum zie je de burcht op de plaats van het latere gemeentehuis van Eibergen omringd door een slotgracht. Uit deze stadsgracht kwamen een wit met rode streepjes versierde rammelaar van Pingsdörfer aardewerk, een tol zoals je die tot enkele tientallen jaren terug nog kon kopen, strijkstenen, een glazen flesje, houten ballen, spinklossen, kanonkogels en zelfs typisch Romeinse dakpannen. De gracht is rond 1500 gedempt, omdat die droog stond toen veen rond Eibergen was afgegraven.
Er werd rond de ‘Stadt Eiberghe’ een gracht gegraven om belagers op afstand te houden. ‘Stadt’ is wel een grootse benaming voor de bescheiden nederzetting van toen met een burcht - omringd door een slotgracht of stadsgracht -, een Romaanse kapel en een twintigtal woningen op een oppervlakte van enkele vierkante kilometers. Op de maquette in het museum zie je de burcht op de plaats van het latere gemeentehuis van Eibergen omringd door een slotgracht. Uit deze stadsgracht kwamen een wit met rode streepjes versierde rammelaar van Pingsdörfer aardewerk, een tol zoals je die tot enkele tientallen jaren terug nog kon kopen, strijkstenen, een glazen flesje, houten ballen, spinklossen, kanonkogels en zelfs typisch Romeinse dakpannen. De gracht is rond 1500 gedempt, omdat die droog stond toen veen rond Eibergen was afgegraven.
Vonst uit de gracht
